niedziela 13 czerwca 2021     Antoni, Lucjan, Gracja
eGorzowska - internetowy dziennik Gorzowskiej Agencji Dziennikarskiej

szukaj    szukaj szukaj
« powrót
Siostra od dobrego umierania (2)
Cd. "Siostra od dobrego umierania"
eGorzowska - 8989_HF44c8H9v3INlnj9A883.jpg

W niedzielę 16 grudnia po mszy o 13.00 w białym kościele odbyła się promocja trzeciego biuletynu Stowarzyszenia św. Eugeniusza de Mazenoda "Łączą nas ludzie i miejsca". Jedną z bohaterek jest s. Michaela Rak.

KIlka dni temu publikowaliśmy pierwszą część reportażu o s. Michaeli Rak. Czytajcie tu: http://www.egorzowska.pl/pokaz,czlowiek,8983,kim_sa_bohaterowie_nowego_biuletynu_br_acza_nas_ludzie_i_miejsca,

Dziś część druga.

SZÓSTE: BĘDĘ WPROWADZAĆ DO SADZAWKI
Siostra często pyta siebie: „Na ile spełniam oczekiwania? Czy jestem tym, kim powinna być?” To jej rachunek sumienia. Chce wiedzieć, jak iść i mieć poczucie misji.
- Kiedyś dzwoni telefon. W słuchawce jakaś kobieta: „Siostra ma na nazwisko Rak?”
- Tak – odpowiadam i myślę: „O Boże, może coś niedobrego zrobiłam”. Ale słyszę: „Siostra nie powinna się tak nazywać. Tak jak siostra żyje, to powinna się nazywać Ptak, bo ciągle fruwa”. Rzeczywiście, powinnam nazywać się Ptak. Ciągle w drodze. Nie cofam się. To moja odpowiedź na cel. Nie chciałam klękać przed człowiekiem, a potem życie kazało mi to robić. Tu w hospicjum przez 12 lat. Pamiętam 1992, jeszcze przed hospicjum. To był moment zwrotny. Pojechałam z ekipą telewizyjną na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Robili film o treści religijnej. Pustynia Judasza. Zastanawiam się, czy życie zakonne jest moją drogą. Jestem pięć lat po decyzji o wstąpieniu. Szukam odpowiedzi, czy decyzja była dobra. Chcę namacalnego znaku. Przede mną Golgota, Betlejem, Morze Martwe i to szczególne miejsce dla powołanych – jezioro Genezaret. A tu? Pustka, ciemność, żadnej podpowiedzi, czy mam, czy nie mam zostać. Jerozolima. To stąd pochodzi ewangelia o sadzawce, zwanej Owczą – po hebrajsku Betesda – i starcu, który nie mógł do niej wejść (by jej wody dały mu uzdrowienie), bo nie miał nikogo, kto by go tam wprowadził. Stoję z boku, przypominam sobie te słowa i nagle wiem. Mam nim być! Człowiekiem, który wprowadza do sadzawki. Nie muszę znać tego drugiego. Nie muszę wiedzieć, na jakie choroby cierpi. I to był ten znak. Wróciłam zadowolona, że do końca życia będę siostrą zakonną. Złożyłam śluby wieczyste. Ten człowiek spod sadzawki to symbol duchowego wymiaru ludzkich zniedołężnień. A ja już nie widzę siebie inaczej. Gdyby życie miało się powtórzyć, jeszcze raz wybrałabym siostry z Myśliborza.

SIÓDME: DOŚWIADCZĘ CUDU
Siostra Rak pomaga chorym na raka. Nigdy się nie cofa, nawet przed największymi wyzwaniami. Nie toleruje pustki i potrzebuje być z człowiekiem. – Od jakiegoś czasu zaczęłam czuć, że przestaję być tym, kim powinnam. Brakowało mi czasu na posiedzenie przy łóżku chorego, siły na wytrzymanie łez i ludzkiego rozdarcia (siostra wychodzi, by ukryć wzruszenie). A mówi się, że im człowiek dłużej przebywa w jakimś miejscu, to przywyka.

– Przez te 12 lat pomogliśmy 43 tysiącom ludzi, a ja dziś nie mam czasu na rozmowę z pielęgniarką. Tylko że personel idzie do domu, a ja tu jestem świątek i piątek, non stop. Bo tu jest taka filharmonia, w której każdy gra na swoim instrumencie. I robi to nieprzerwanie. Nasz zespół to jest drugi cud. Kiedy dowiedział się, że odchodzę, wysłał do mnie delegację. Przyszli: dr Wojciech Dolata i dr Jacek Zajączek: „Bo myśmy się dowiedzieli… Ufamy, że siostra zostanie. Chcemy powiedzieć, że jeśli siostra odchodzi, bo ma trudności natury finansowej, to my rezygnujemy z pieniędzy, ale niech siostra z nami zostanie” – powiedzieli. Tak jest w naszym hospicjum. Tu nie liczymy punktów, za które płaci NFZ. Widzimy człowieka, którego boli. A zapłacą ci, którzy mogą. Przecież nie wolno nam pobierać pieniędzy. Dostaliśmy sprzęt z PFRON-u i dotację od pewnego zakładu pracy. On zaznaczył, że to na nieodpłatne usługi i ja dałam słowo. To poczucie sprawiedliwości. Doświadczam tu ogromnego cudu, dzięki przestrzeganiu klarownych zasad i wierności misji hospicjum. To procentuje – tłumaczy.

ÓSME: POKŁÓCĘ SIĘ Z BOGIEM

W Gorzowie ludzie mówią, że nie ma dla niej rzeczy nie do zrobienia, że siostra wszystko załatwi, wszystkiemu da radę.
- No tak, ale wtedy znów rodzi się we mnie bunt. Tłumaczę: Panie Boże, skoro posyłasz, daj moc i siłę, ale nie taką, jakiej oczekiwałam. Ja pójdę do komendanta, prezydenta, dyrektora i dostanę to, o co poproszę. Jak sprawa jest nie do zrobienia, to i tak zrobię. Wtedy pytam: "Panie Boże, po co mi jesteś potrzebny?"

Siostra nie kryje, że gdy coś ją przerasta, ma momenty buntu. Reaguje jak każdy: łzami, uczuciem bezsilności, złością. Uważa, że to normalne.
– Ja zawsze kłócę się z Panem Bogiem – mówi z uśmiechem.
Jak każdy, sama potrzebuje wsparcia.
– Dawniej mama była moim przyjacielem. Wtulałam się w nią, a ze w normalnym życiu moje włosy kończyły się na wysokości kolan, to jak leżałam na kanapie, gładziła te włosy, zaplatała warkocze i rozplatała moje problemy. Kiedy myślami wracam w tył. Zawsze najpierw jest ona. Ze strony taty brakowało miłości, więc ciągle musiałam być dorosła.

DZIEWIĄTE: BĘDĘ ZAKONNICĄ
Dziewczęca decyzja o życiu w zakonie nie była łatwa i nie została podjęta bez zastanowienia. Zapadła po wielu doświadczeniach i rozterkach. Ale okazała się ostateczna.

- Kiedy w Częstochowie zaczepiłam jedną z sióstr z Myśliborza, powiedziałam, że chcę do nich wstąpić. Wtedy zapytała, czy je znam. „Nie” – powiedziałam krótko. „To tak od zaraz chcesz?” – dopytywała. „Tak i to nieodwołalnie”. No i pojechałam do domu Generalnego w Gorzowie. 19-latka z warkoczem do kolan i w kiecce z dekoltem. Potem, gdy obcięłam włosy, oddałam je mamie. Miała je całe życie. W dniu ślubów wieczystych przypomniałam, jak mnie zlała za tę chęć zostania sportsmenką, bo ja zawsze, jak narozrabiałam, dostawałam piątki. „Nie trzeba było mnie lać. Nie chciałaś mieć byle czego, masz zakonnicę” – mówiłam potem, a ona prosiła, że jak umrze, żebym jej włożyła do trumny moje włosy. I ma z nich taką poduszeczkę, a ja już za życia trochę jestem w trumnie – opowiada z niegasnącym uśmiechem.

DZIESIĄTE: BARDZO SIĘ BOJĘ

W Wilnie, do którego jedzie Michaela Rak, cmentarz jest za miastem. Kiedy trzy lata temu nagle zmarła jedna z sióstr, zakonnice chciały j a pochować na cmentarzu Kalwaryjskim, w bocznej dzielnicy miasta.
– Musieliśmy to załatwić z władzami – mówi siostra. – Poszłam z księdzem, który tam pracuje: „Tylko niech się siostra po polsku nie odzywa. Musimy to załatwić w języku litewskim” – usłyszałam. – Inaczej nie uzyskalibyśmy zgody. Ja się bardzo boję. Bardzo się boję. Może z a rok, dwa, zbita, sponiewierana wrócę…

Prakseda Marzena Rak przyszła na świat po: Marcie, Halinie, Władysławie, Stachu, Robercie, Zofii i Kazimierzu. Jej mama miała wtedy 48 lat. W 17. roku życia dziewczyna dowiedziała się, że była dzieckiem niechcianym i nieoczekiwanym. Przecież rodzina mieszkała na wsi, a najstarsza siostra miała już własne, dwuletnie dziecko. W tamtych czasach wiejska opinia nie była przychylna kobietom, które późno rodziły dzieci.

– Mojej Gience było zwyczajnie wstyd – wspomina siostra, jak zawsze z uśmiechem. – Brała więc 50-kilowy worek ze zbożem i skakała ze schodów. Kiedyś ojciec – między jednym a drugim upiciem – przyszedł do niej z siekierą w ręce i powiedział: „Jeśli temu dziecku coś się stanie, to ci łeb odrąbię”. No i się urodziłam. A siekierę mam do dziś na pamiątkę.

Imię Prakseda (imieniny 21 lipca) dostała na pamiątkę pierwszej miłości ojca. Z greckiego „praksis” oznacza „działanie”. W II w. chrześcijaństwa Prakseda była rzymianką. Całe swoje bogactwo przeznaczyła ubogim, by ulżyć im w cierpieniu. Pochylała się nad nimi, zbierała ich ciała i urządzała im pochówek.
– Moja święta patronka robiła to, czego ja nie chciałam. Klękała przed człowiekiem – podkreśla siostra.

Ludzie mówią, że Michaela Rak powinna nazywać się Michaela Ptak. Bo ciągle gdzieś leci i przyjmuje potrzebujących pod swoje opiekuńcze skrzydła. Jest siostrą od dobrego umierania. Ona sama nazywa siebie siostrą ze Skrzynki, córką polskiej ziemi, urodzoną na ściernisku.
– Nie, żaden kamień tam dziś nie leży, ale jak jest mi ciężko, to jadę tam, kładę się na ziemię i dziękuję jej i Bogu. Tam wyrównuję duchowe prądy, porządkuję wszystko, wołając do Pana Boga. To dziwne spotkanie nieba z ziemią. A hospicjum to świadectwo cudu. Mimo wszystko udało się. Teraz czeka mnie Wilno. Jak będą się ze mną w Gorzowie żegnać, to ucieknę, bo serce mi pęknie. Ja się bardzo boję tej misji, ale pamiętajcie, przyjeżdżajcie do mnie! Obiecajcie, że przyjedziecie!

Cdn.

Tekst i foto Hanna Kaup
 


15 grudnia 2018 08:18, admin ego
« powrót
Dodaj komentarz:

Twoje imię:
 
Odpust w Rokitnie
Publikujemy program odpustu ku czci Najświętszej Maryi Panny z Rokitna w Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. 14-20 czerwca 2021 ... <czytaj dalej>
Absolutorium dla prezydenta
Prezydent Gorzowa Wielkopolskiego Jacek Wójcicki otrzymał absolutorium za wykonanie budżetu za 2020 rok. Radni uchwałę w tej sprawie przegłosowali jednogłośnie. Podczas sesji ... <czytaj dalej>
Apel do Lubuszan
Publikujemy apel i tekst uchwały w sprawie szczepień przeciw COVID 19. Apel Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego w województwie lubuskim z dnia ... <czytaj dalej>
Bagiński dwukrotnie skazany
Publikujemy przesłany do naszej redakcji list mecenasa Jerzego Wierchowicza. List mecenasa Jerzego Wierchowicza skierowany został do przedsiębiorcy i polityka Jacka Bachalskiego, ... <czytaj dalej>
Przeglądaj cały katalog lub dodaj swoją firmę
Gnorowska Joanna Prywatny Gabinet Stomatologiczny

ul. Władysława Łokietka 4 /3, Gorzów Wlkp.
tel. 600 389 020
branża: Lekarze - stomatolodzy, protetycy <czytaj dalej>
Olejnik Romualda Praktyka Lekarzy Rodzinnych NZOZ

ul. Obrońców Pokoju 74 a, Gorzów Wlkp.
tel. 95 729 42 74
branża: Lekarze - rodzinni <czytaj dalej>

Internetowe oko na miasto
Znowu można oglądać centrum miasta online. Dzięki dwóm kamerom zamontowanym ... <czytaj dalej>
Nos w nos z nosorożcem...
Stefania zaprasza na III piknik naukowy „Nos w nos z ... <czytaj dalej>
Miejski Rzecznik Konsumenta ostrzega
To kolejne ostrzeżenie skierowane do gorzowian przez Miejskiego Rzecznika Konsumenta. Tomasz ... <czytaj dalej>
Podróż w odcieniach błękitu
Drugie wydarzenie z cyklu "Dobry Wieczór Gorzów" to była błękitna ... <czytaj dalej>
Kalendarium eventów
« czerwiec 2021 »
P W Ś C P S N
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
    
dodaj: imprezy@egorzowska.pl
Mała wielka sprawa
eGorzowska - adminfoto_hanna.jpg
Hanna Kaup:
In vitro, katedra, Wojciechowska i święte oburzenie
Środową (31 marca) sesję rady miasta zdominowały trzy sprawy: in vitro, dotacja na katedrę i wygaszenie mandatu radnej Grażyny Wojciechowskiej. In vitro Najmniej czasu zajęła radnym decyzja związana z finansowaniem in vitro. ... <czytaj dalej>
Sfotografuj Gorzów
Muzeum Lubuskie im. J. Dekerta zaprasza do udziału w konkursie <czytaj dalej>
Eko autobusy według najmłodszych
„Chodź, pomaluj … eko-autobusy” to konkurs skierowany do uczniów klas <czytaj dalej>

aktualnie nie ma żadnej czynnej sondy
Robisz zdjęcia? Przyślij je do nas foto@egorzowska.pl
eGorzowska - krystyna pronko (2).jpg
Hanna Kaup:
Byłam gościem niemuralowego podwórka
Właściwie nie wiem, czy powinnam pisać ten tekst, bo to ... <czytaj dalej>
Hanna Kaup:
Po nas choćby i... solary
Gorick, Gorik, Gorka, Gorkow, Gorcke, Gurkow – to dawne nazwy ... <czytaj dalej>
admin ego radzi:
A może system depozytowy?
Jak wynika z badań opinii publicznej zrealizowanych na potrzeby kampanii ... <czytaj dalej>
admin ego radzi:
Wszystko o jednodawkowej szczepionce Janssen
Publikujemy dane dot. III fazy badania jednodawkowej szczepionki Janssen przeciwko ... <czytaj dalej>
Blogujesz? Rób to lokalnie!
Wystarczy jedno kliknięcie w egoBlog
Masz problem?
Napisz do eksperta egoEkspert
Żadna sprawa nie zostanie bez odzewu. Daj znać na eGo Forum
Marek z Rybakowa:
Zapraszamy do Rybakowa na polanę nad jeziorem Mrowinko - będzie jeszcze fajniej niż w Parku Kopernika. <czytaj dalej>
Anonim_5383:
Głupota że czarno białe.
Muzeum to powinno raczej powyciągać od mieszkańcow zdjecia stare z albumów jak Gorzów wyglądał wcześniej <czytaj dalej>
Anonim_9959:
Mam 75 lat i chciałabym być na wielu wystawach,koncertach,bo propozycje fantastyczne!Na pewno będę przed filharmonią,bo bębny kocham,jak starczy <czytaj dalej>
Anonim_5383:
Jak dadza dostęp do danych statystycznych urzedu nt mieszkancow i miasta to bedzie jak najb dobra wspólpraca.

Us dawno w Szczecinie prowa <czytaj dalej>
Anonim_7949:
Pielęgniarki super. Tylko jak napisałem wcześniej zabawny jest ten bełkot urzędniczy:
"Działalność centrum ma obejmować badania w z <czytaj dalej>
 
eGorzowska.pl - e-gazeta Gorzowskiej Agencji Dziennikarskiej